Joke Heikens tekst freelance journalist

• 
• 
• 

De hel van GPS | 09.09.2010

Vanmiddag had ik een afspraak in Den Haag. Ik had gekeken op internet hoe lang ik erover zou doen en waar ik globaal langs zou rijden, want de navigatie wil het nog weleens niet doen. Maar ik dacht: Ik ga gewoon, want na tien minuten zal hij de satelliet toch wel gevonden hebben? Nee dus....
Ik heb al moeite met het onderscheiden van de A12 en de A20, welke nou precies waarheen gaat. Ik weet ook hoe dat komt, want de scheiding tart alle natuurwetten. Volgens mijn geografische kennis ligt Rotterdam lager dan Den Haag, maar als je naar Rotterdam wilt rijden, moet je in Gouda de rechterbaan nemen die voor je gevoel omhoog gaat in het land. Dat is ook zo, maar hij kruist even later de A12 die naar Den Haag gaat... Dit gaat mijn pet te boven. Hetzelfde geldt als je rechts draait, dat je dan linksaf zou gaan, dat is geloof ik bij het besturen van boten zo. Kijk, als dat altijd zo is, dan gaat die logica bij mij er wel in, maar als dat deze ene keer zo is en verder nooit... Het schijnt typisch voor vrouwen te zijn, dat ze de weg niet kunnen vinden. Waarom heeft de wegenbouwer in zijn oneindige wijsheid besloten om je voor Rotterdam en Den Haag de verkeerde kant op te sturen om vlak daarna die wegen te laten kruisen??? Is dat om te voorkomen dat vrouwen toch richtingsgevoel krijgen? Of om de logica de nek om te draaien? Of misschien om ervoor te zorgen dat iedereen goed op de borden let?
Maar goed, ik reed dus vanmiddag naar Den Haag. De GPS raakt sowieso al in de war door de vele verbouwingen hier, als ik naar Waddinxveen rijdt, roept de nasale dame 'Probeer OM te keren, probeer..' en dan is ze weer stil want ik rijd weer op de goede weg om verder te gaan met 'na tweehonderd meter op de rotonde; neem de tweede afslag'. Ja en je denkt dat ik je nu wel geloof?
Ik reed keurig naar Den Haag en ondertussen bleef mijn GPS maar proberen om verbinding met een satelliet te maken. Hebben ze die kortgeleden allemaal uit de ruimte gehaald of zo? In ieder geval kon mijn GPS niet eentje vinden. Tot overmaat van ramp was er iets gebeurt vlakbij de afslag die ik dacht te moeten nemen. De hele zaak was afgesloten, dacht ik. Maar nee, op het laatst was er nog een gaatje, maar ik reed op de verkeerde baan en voorbij was het gaatje al. Naast mij hing een auto die niet afsloeg, ja, wat moet je dan? Ik heb de volgende afrit genomen en heb daar rechtsomkeert gemaakt. Intussen zat mijn man via de telefoon instructies te geven: 'Je moet er bij afrit 4 af'. Ik kwam voorbij afrit 5 en ik verwachtte daarna afrit 4. Maar nee, het was afrit 6, richting Zoetermeer... Gloeiendegloeiende.
Dus maar weer terug richting Den Haag en toen kon ik wel de goede afrit nemen. Inmiddels was er ook een ambulance voorbij gereden, blijkbaar was er toch meer aan de hand dan een groot aantal tijdschriften dat zijn weg zocht over de A12 of 20. Ik moest die afrit nemen, dan linksaf slaan en aan het einde van die weg rechtsaf. Het ging al snel weer fout, want dat was niet de Prins Bernhardstraat. Dus ik weer bellen. 'Nee, dat klopt, die kruising was de Prins Bernharddinges. Het klopt dat je nu op die en die weg zit.' Okeeeee, maar wat moet ik nu? 'Aan het einde linksaf' Tja, ik rijden en rijden, totdat ik bijna op het perron van Den Haag Centraal stond met mijn auto, toen ben ik maar gekeerd. Intussen belde de meneer met wie ik een afspraak had of ik nog kwam. Omdat ik ervan overtuigd was dat ik van het station af reed, gaf hij me instructies waar ik achteraf niets mee kon. Ik reed al richting Wassenaar toen ik besloot om Voorburg aan te houden, daar had mijn man het over gehad. En ik wilde weer terug naar de afrit van de A12 (ofzo), want nu wist ik iets beter wat ik vanaf daar moest doen. Mijn man gaf door dat ik op een T-splitsing linksaf moest, ja, zeg dat dan meteen....
Ik keek goed uit naar een mogelijk T-splitsing en toen ik er een vond, zag ik ook de bewuste weg. Joepie, ik zit goed! Maar voordat ik op die weg was, was ik er ook alweer af, hij was vreselijk kort. Ik had nergens dat bedrijf gezien en ook nergens de Mac Donalds die er vlakbij moest zitten. Dus ik heb de meneer in dat bedrijf maar gebeld. 'O, zit je daar? Dan ben je vlakbij. Rijd maar door tot die-en-die benzinepomp, daar moet je links en daar zit Mac Donalds. Daarnaast zitten wij.
En weet je wat? Het klopte! Er was alleen een probleem, er zat een hoge scheiding tussen de rijbanen, daardoor kon ik niet linksaf slaan. Ik moest dus rechtdoor, een brug over en bij stoplichten kon ik pas keren. Aan de bandensporen op de weg zag ik dat ik niet de eerste was die dat deed. Ik reed met een slakkengangetje terug om niet weer langs het bedrijf te zoeven, maar ik kon keurig op tijd afslaan en mijn auto in de vakken parkeren. De GPS had nog steeds geen verbinding gemaakt. Stel je hoop daarom niet op de GPS, maar op je eigen kunde en op de verkeersborden. Daar heb ik vandaag veel aan gehad. De volgende keer heeft Den Haag geen geheimen meer voor mij!