Joke Heikens tekst freelance journalist

• 
• 
• 

Openbaar Vervoer | 20.06.2010

Lang leve het Openbaar Vervoer!
Afgelopen donderdag moest ik voor de laatste keer naar mijn cursus in Utrecht, ik ben nu klaar en ik heb het certificaat binnen! Woensdag (de dag ervoor dus) moest in naar Houten voor een intervisieoverleg (ik vraag me nu af of hier wel of geen streepje tussen moet, waarschijnlijk niet want je kunt je niet verspreken). Ik kon geen van de twee afzeggen, hoewel ik het niet zo zag zitten. Vooral niet nadat ik vrijdag hoorde dat mijn schoonzus kanker heeft, dat hakt er wel even in. Drie jaar geleden belde mijn vader met dezelfde mededeling en 5 maanden later was hij er niet meer.
Woensdag was ik met de auto naar Houten gegaan, dus kon ik donderdag wel met de trein, vond ik zelf. Ik doe dat altijd per trein, want er is bijna geen parkeerplek te vinden bij de Hogeschool Utrecht. Daarbij komt het fileprobleem waarmee je aan het einde van de middag te maken hebt. Met de trein doe je er dan net zo kort (nou ja, zeg maar lang) over. Maar niet deze keer. De les was ietsje eerder afgelopen, ik haalde nog net een goede bus en ik hoopte nu eens een goede aansluiting te hebben in Gouda op de bus naar Moordrecht. Ik liep over Utrecht CS naar de trein richting Gouda toen er werd omgeroepen dat er geen treinen meer reden tussen Utrecht en Den Haag en Utrecht en Rotterdam wegens een 'aanrijding met een persoon'. Dat vond ik een nogal rare mededeling. Gewoon 'een aanrijding' was toch voldoende geweest? Of moesten we alle lugubere details ook weten? Was het een suïcidale persoon die zich voor de trein geworpen had en nu in stukjes... Nee, dat wil ik niet weten. De trein naar Gouda stond er nog, met mensen erin. Ook toen het bord op ´Niet instappen´ ging, bleven de mensen gewoon in die trein zitten. Tja, had ik dat nou ook maar gedaan. Maar nee, ik luisterde braaf naar de omroepster die zei dat je via Schiphol naar Gouda moest reizen. Dat waren meer mensen van plan, gelukkig kon ik nog net een plekje vinden om te zitten. Op Schiphol was het bizar druk, de paar keer eerder dat ik op Schiphol was, was het niet veel anders, maar toch. In de trein werd omgeroepen welke aansluiting je van welk spoor kon nemen. Maar kun je naar Gouda dan beter via Leiden of via Den Haag reizen? Dat werd er niet bij verteld. Goed, de aansluiting naar Leiden zou om 17.39 van spoor 6 gaan. Dan had ik nog mooi de tijd om even wat te snacken, ik kreeg honger en ik wist niet wanneer ik thuis zou zijn.
Om me heen leek het wel een mobiele brigade, iedereen was met zijn mobieltje in de weer en het thuisfront aan het bellen. Ik kwam bij de puntjepuntje vandaan (ik maak geen reclame voor de Burgerking) en ik wilde mijn trein nemen van spoor 6 toen bleek dat die om 17.30 ging... Foute voorlichting dus. Hij reed net voor mijn neus weg. Bij inlichtingen vroeg ik welke trein ik dan kon nemen, die vertrok over 2 minuten van spoor zoveel, daar meteen naast. Ik snel de loopband af (roltrappen hebben ze niet), de trein stond er nog, maar de deuren waren al gesloten en ze gingen niet meer open. Toen nog meer mensen die trein wilden nemen, vertrok hij. Ik weer naar boven, weer in de rij voor de inlichtingen en er bleek een half uur(!) later een trein naar Den Haag te gaan, die kon ik wel nemen. Toen ik op het juiste perron aankwam was het daar vreselijk druk. De mensen stonden opgepropt en ik was bang dat er iemand van het perron op het spoor zou vallen. In de trein die toen kwam, kon ik niet meer zitten, helaas. Ik moest dus staande mijn Whopper (of zoiets) opeten, vooral de saus erop is heerlijk, maar daar sta je dan heen en weer te slingeren met je druipende Whopper... In Den Haag moest ik overstappen. Uiteraard was ik helemaal achterin de trein ingestapt, dus ik moest echt een eind lopen om naar de overige perrons te komen. Daar aangekomen stapte ik in de juiste trein, om vervolgens te horen dat het probleem bij Woerden allang was opgelost! Het had een uurtje geduurd, de aangereden persoon had het overleefd (dat is alles wat ik ervan weet) en de treinen reden weer. Ik moest nog steeds naar Gouda en dan met de bus. Als ik nou gewoon even was gaan winkelen in Utrecht en even had afgewacht hoe het verder ging. Of als ik nou naar mezelf had geluisterd toen het mij die ochtend een goed plan leek om met de auto te gaan... Maar ja, 'als' dat is er niet. Als we alles van te voren wisten...