Het is gewoon werk | 09.09.2010

Na een lange tijd van hard werken en veel investering in mijn schrijverschap, het leggen van contacten en ideeën bij tijdschriften aandragen waar of helemaal niet op gereageerd werd of die afgeschoten werden, is het dan nu gebeurd: Ik heb in een week drie opdrachten gekregen, allemaal voor langere teksten. O ja, de deadlines vallen binnen een week. :-) Om te beginnen organiseer ik alles goed. Ik wil dingen terug kunnen vinden en snel ook, dus heb ik mijn opdrachtenmap maar afgestoft en ontdaan van oude zooi die er nog inzat van ooit. Toen had ik niet zulke serieuze en grote opdrachten als nu, maar toen wilde ik alles nog bijhouden. Voordat ik er nu aan denk om een opdracht voor de regionale krant op te schrijven, heb ik hem al gedaan. Soms bellen ze me ’s morgens of ik die dag ergens heen wil. Geen probleem. Deze opdrachten vragen echter iets meer voorbereiding en zijn ook meer werk. Meerdere interviews doen of achtergrondinformatie doorspitten, het hoort er allemaal bij. Maar nu ik dit al zo vaak gedaan heb, wordt het gewoner. De eerste keer dat je een artikel voor een publiekstijdschrift schrijft, stijg je bijna op (ik tenminste wel) van verrukking. Dat went. Het is gewoon mijn werk, zo simpel is dat. Net als een hersenchirurg die een tumor uit iemand zijn hoofd moet halen: Het is gewoon zijn werk. Hoe spannend iemand anders dat ook vindt; het is gewoon je werk. Het is fijn als je een kick uit je werk kunt halen, als het je echt voldoening oplevert en als je het met plezier doet. Maar ook dan is het nog steeds je werk. Voor de arbeider wordt het een soort trucje dat je steeds weer uithaalt, het zou veel te vermoeiend zijn als je geen routine zou krijgen, als het iedere dag anders zou zijn. Maar ik ben er blij om dat ik bijvoorbeeld voor de krant na een jaar vol verslagen van wedstrijden, van gebeurtenissen en nieuws, dat ik nu een paar interviews mag maken. Niet alleen heb ik dan iets meer ruimte voor tekst, maar ook is het werk iets anders en weer een uitdaging. Ik ben ook blij dat ik regelmatig webteksten schrijf en/of bewerk, dat is weer heel iets anders, maar ook leuk. Dus ja, het is even feest hier en ik heb alle vertrouwen in mijn toekomst en mijn ondernemerschap. Ik weet waar ik vandaan kom en ik weet ook dat dit is waar ik het voor doe. Op momenten dat ik even weinig tot geen opdrachten heb, zal ik me deze week herinneren en weten dat er goede tijden komen, na slechte tijden.
Archief
- Wordfeud
- Wat je allemaal leert door een cursus
- Persreis
- Mijlpaal
- Als alles op zijn plek valt
- Balans tussen werk en privé
- Flow
- Crossmedia
- Zindelijk
- De kaakchirurg
- Ik in de media!
- E-books
- Dees en tees
- Rust
- Kinderdagverblijf
- Bloggen
- Geduld
- Zelf doen
- Ik houd mijn poot stijf
- Doorzetten
- Het leven gaat verder
- Goed en slecht nieuws
- De Val
- Geen zin
- Facturen
- Specialisatie (2)
- De drie p's
- Mijn dochter
- USB-sticks
- Moe
- Freelancen
- Eindredactie
- Homo
- Einde van de recessie?
- Vrijheid van nieuwsgaring
- Lasavond
- Maatje 44
- Druk
- Ideale klant
- Meertalig interviewen
- Lieve woordjes
- Kamperen
- Het totaalplaatje
- Het probleem met teksten
- Bedrijfsrisico
- Speeddaten
- Ideeen
- RSI
- Ik ben slechts de boodschapper
- Bijzonder
- Evenwicht
- Marketing
- Coachen
- The making of..
- Onderhandelen
- Energie
- Aspiraties
- Boeken over schrijven
- Marathon
- Deadline
- Dieet
- Aanrijding
- Powerdag
- Radio
- Veranderingen
- Ik kan goed denken
- Golfclub
- Creativiteit
- Het mooiste vak van de wereld (2)
- Emancipatie
- Portfolio
- Afgewezen
- Look-a-like
- Freelancen is doorzetten
- Veer in je kont(2)
- Het mooiste vak van de wereld
- Het is gewoon werk
- Respect
- Zo ga je om met wanbetalers
- Openbaar Vervoer
- Veer in je kont
- Boekhouden
- Kansen
- De hel van GPS











