Joke Heikens tekst freelance journalist

• 
• 
• 

Het mooiste vak van de wereld | 09.09.2010

Het is raar wat het hebben van veel werk met je doet. Niet alleen maakt het mij een stuk zelfverzekerder, maar nu kan ik ook mijn tarieven op mijn website zetten, wat ik tot nu toe heel spannend vond. Nu denk ik: Take it or leave it, dit zijn mijn tarieven! Ik heb mezelf tot nu toe tekort gedaan, want ik weet van minimaal een iemand dat die nooit zaken doet als er geen tarieven op de website staan. Nou, hier ben ik!
Het leuke van werken als journalist/tekstschrijver is dat je met zeer uiteenlopende zaken te maken krijgt. Ik vroeg collega Ita om een artikel van mij na te lezen. Ik schrijf voor een vakblad een artikel over de 'groene' veerboot die op de Waddenzee gaat varen. Uiteindelijk gaat het artikel over LNG en hoe moeilijk het is om iets onbekends in Nederland geintroduceerd te krijgen. Aldoende word ik bijna een expert van LNG en ik kon er zo een geanimeerde discussie over voeren met een ingenieur van TNO. Misschien had ik toch scheikunde moeten volgen als examenvak... Ook collega Ita had nog nooit eerder van LNG en de groene waddenboot gehoord, maar we waren het erover eens dat dit een van de dingen is die ons vak het leukste van de wereld maakt!
Ik ben ook bezig met een artikel over het vervoer van theaterproducties voor een tijdschrift van Brinkman Publishers. Daar heb ik nooit zo bij stilgestaan, maar natuurlijk moeten decorstukken van musicals en ook optredens van artiesten van hot naar her vervoerd worden. Ik heb zelf de bus en vrachtwagens zien staan naast de schouwburg waar ik een balletvoorstelling bekeek. Maar dat soort dingen, tja, daar ga je pas over nadenken als je ermee geconfronteerd wordt. Die vrachtwagenchauffeurs helpen vaak mee met opbouwen en afbreken en dan zie ik het beroep vrachtwagenchauffeur weer door heel andere ogen! Van de week interviewde ik een keeper uit het betaalde voetbal die zonder club zit en daarom maar bij een amateurclub in de tweede klasse gaat spelen. Ik wilde weten waarom hij in vredesnaam bij een zoveel lagere club onder de lat gaat staan! Dat weet ik nu en ik weet nog veel meer. Ik kreeg een kijkje in zijn leven van professionele voetballer, van iemand die vanaf zijn 17e betaald voetbal speelde en na 13 jaar opeens aan de kant staat. Nu moet hij bedenken wat hij met de rest van zijn leven wil. Daar heeft hij wel eerder over nagedacht en hij deed ook wel een poging om een opleiding te doen, maar dat was gewoon onmogelijk naast zijn drukke leven als prof. En nu staat hij ineens met lege handen, met een onzekere toekomst, want er kan zomaar een club voor hem komen en dan is hij weer terug in het betaald voetbal. Wat moet je dan, als je leven zo onzeker is? Je denkt er niet aan als je naar een voetbalwedstrijd kijkt, maar het is wel zo. De paar jongens die echt grof geld verdienen, voor hen is het geen probleem, maar alle spelers uit de eerste divisie (ja, ik ben nog van de oude stempel) en de onderste clubs uit de eredivisie, die moeten serieus aan de slag als ze geen club meer hebben of als geen club hen meer wil. Okee, er is een uitkering van een jaar voor die jongens (en in de toekomst meisjes), maar toch. In dat jaar moeten ze alles regelen. Dat zijn zomaar wat dingen die ik in mijn werk tegenkom en wat het werk als journalist ontzettend boeiend maakt!
Het interview met de keeper zonder club staat volgende week in een regionale krant en dan komt het ook bij mijn portfolio te staan. Ook de andere stukken waarover ik schreef, vind je vanzelf terug onder Portfolio.