Joke Heikens tekst freelance journalist

• 
• 
• 

Emancipatie | 08.09.2010

Ik dacht dat ik niet zo geemancipeerd was, ik ben wel opgevoed met het idee dat je door moet leren en dat je in je eigen onderhoud moet voorzien, maar mijn moeder was geen voorbeeld daarin. Zij was een huismoeder en toen wij kinderen groot waren, deed ze vrijwilligerswerk. Dus niet echt in eigen onderhoud voorzien.
Net als mijn broer ben ik een eigen bedrijf gestart en dat is weer wel geemancipeerd. En ja, de professionals die ik om me heen verzamel, zijn ook vrouw. Mijn boekhouder is vrouw en mijn coach is ook een vrouw.
Dat laatste heb ik heel bewust gedaan. Mannelijke coaches, nee, dat bevalt mij niet goed. Veel mannen (veelal onbewust denk ik) vinden vrouwen en dan vooral moeders die schrijven 'een huisvrouw met een hobby'. Dat zeggen ze niet, nee, maar dat voel je wel. En wat heb je eraan om gecoacht te worden door iemand die jou toch niet helemaal serieus neemt?  Vrouwen doen iets harder hun best, die willen graag laten zien dat ze goed zijn, mannen gaan er al snel vanuit dat ze toch wel goed zijn, dus hoeven ze niet meer hun best te doen.
Dat is erg jammer. Ik denk dat we genoeg van het andere geslacht kunnen leren, maar deze generatie gaat dat niet meer meemaken. Pas als het normaal is dat moeders werken, gaan mannen dit ook als normaal accepteren. Oftewel, de kinderen die nu geboren worden, zien werkende vrouwen/moeders als iets normaals. Dat is sneu, want meer vrouwen in de politieke top zou de huidige crisis anders maken.
Heb ik bewust vrouwen om me heen?
Ja.
Ben ik getrouwd?
Ja.
Met een man?
Ja.