Joke Heikens tekst freelance journalist

• 
• 
• 

Veranderingen | 15.10.2010

Na slapeloze nachten, lange gesprekken met mijn coach, mijn man en met vrienden had ik gisteren een gesprek met mijn 'grootste' opdrachtgever. Dat gesprek heb ik zelf aangezwengeld.
Ik werkte 2,5 jaar voor die krant en ik had een beetje genoeg van iedere zondag werken. Ik had ook een beetje genoeg van te weinig verdienen. En ik had ook een beetje genoeg van wel commentaar krijgen, maar geen complimentjes.
Professioneler worden gaat met vallen en opstaan, met een lach en een traan. Voor mij is het erg belangrijk om gewaardeerd te worden, zowel in het contact als in de beloning. Om mijzelf verder te helpen heb ik een coach in de arm genomen. Een coach die helemaal bij mij past, die vrouw is, die zelf ook schrijft en die dezelfde normen en waarden heeft. Zij is daar waar ik wil komen.
Stukje bij beetje (hoewel ik liever alles tegelijk doe) ga ik door een proces. Langzamerhand verander ik de omstandigheden. Ik neem risico's door afscheid te nemen van een opdrachtgever, in de hoop dat daar beter betaalde klussen voor in de plaats komen. Ik neem een risico door klussen af te slaan die ik niet zo leuk vind, in de hoop dat er leukere klussen voor in de plaats komen.
Maar wat ik niet verwacht had, is dat er een enorme ruimte in mijn hoofd is gekomen en gevoelsmatig ook ruimte in mijn werk. Dat is feitelijk natuurlijk ook zo, want ik hoef niet meer 10 uur per week aan die klant te besteden wat me misschien 150 euro oplevert. Dat gaat wel nu meteen in, maar pas komend weekend is mijn eerste vrije weekend. Die gevoelsmatige ruimte had ik volgende week pas verwacht. Zo heeft mijn inhaalslag qua professionaliteit bijzondere bijwerkingen, onverwacht ook. Het levert meer op dan het kost en dan vraag ik me af: waarom heb ik dit niet veel eerder gedaan? En wanneer gaan meer freelancers anders denken, je hebt geen 'opdrachtgevers' maar 'klanten'. Sinds ik het zo zie, is er veel veranderd. Vaak hoef je niet veel zelf te veranderen, maar is een wijziging in perspectief en in gevoel al genoeg.
Mijn kantoor breidt zich uit, dat gaat samen met het aantal opdrachten dat zich ook uitbreidt. Verzamel de juiste hulpmiddelen (ladekasten met hangmappen, printers voor labels en adressen, een printer die dubbelzijdig kan printen bijvoorbeeld) om je heen, zodat je meer tijd hebt om aan je werk te besteden en het ook makkelijker gaat. Kijk kritisch naar wat er op je pad komt. En om nog maar eens met Nick en Simon te spreken: 'Al krijg je nog zovele kansen, er gaat er altijd ééntje mis.' Wanhoop daarom niet als een opdracht niet goed uitpakt. Die dingen gebeuren. Weet wat je waard bent, dat doe ik ook. En laat je niet van de wijs brengen door mensen die het jou niet gunnen. Ik sta daarboven en jij ook!