Joke Heikens tekst freelance journalist

• 
• 
• 

Radio | 22.10.2010

Jaren en jaren geleden las ik een boek over een meisje dat journalistiek studeerde. Ik bedacht toen dat ik dat ook wilde en het is nooit meer over gegaan;-). Ik ging de Havo-MBO volgen in Leeuwarden en daar ging ik ook op kamers wonen. Toen de examens afgelopen waren, had ik weinig te doen. Ik wilde graag van mijn toekomstig beroep, mijn hobby maken en dus meldde ik me bij de lokale radio. Niet dat ik van radio hield, maar het was het dichtste bij wat ik wilde worden.

Begin
Op een zaterdagochtend belde ik bij de studio aan en ik kon zo doorlopen. Zo kwam ik bij een radioprogramma terecht wat door het hoofd van de lokale radio werd gepresenteerd. Dat wist ik toen helemaal niet. Hij had tijdens de vakantie iemand nodig die de telefoon opnam en die dingen voor de uitzending regelde en daar was ik. Zo is het gegaan, ik werd bijna met vlag en wimpel binnengehaald.

Studielijn
Op een van de geweldige medewerkers avonden van de radio liep ik rond met het idee om een programma voor studenten te beginnen, dat hadden we nog niet. Twee mannelijke collega’s bleken datzelfde idee te hebben. De een wilde presentatie doen, de ander techniek en ik redactie. De taakverdeling was snel gedaan. We vergaderden heel wat af, ik heb erg mijn best gedaan om contacten te leggen in de studentenwereld om agenda’s van de studentenverenigingen te krijgen. We bedachten onderwerpen en we bereidden uitzendingen voor. Het programma heeft zeven jaar gedraaid, waarbij ik de eerste twee jaar eraan mee werkte.

Reportage
Op bijzondere dagen zoals Koninginnedag en het straatfestival, ging ik op reportage de stad in. Met live verslagen vanaf locatie, spontane interviews en verslagen bracht ik de feestdagen op een andere manier door dan de meesten. Drie maal heb ik de kerstdagen op een bijzondere locatie doorgebracht. Eenmaal op het asielzoekerscentrum, eenmaal in het ziekenhuis en eenmaal op straat. Kerst is voor mij nooit meer hetzelfde, dat was voor mij het echte kerstgevoel, om dan aan het einde van de avond met alle medewerkers bij elkaar te komen in de studio en samen oliebollen te eten, dat was top!

Over
Dat is al bijna 20 jaar geleden, maar vergeten zal ik het nooit. Sindsdien heb ik een grote liefde voor radio maken.