Joke Heikens tekst freelance journalist

• 
• 
• 

Powerdag | 25.10.2010

Donderdagmiddag was er de Powerdag voor vrouwen en dat heb ik geweten.. Met 700 dames was het erg druk, maar gelukkig was de organisatie super. We waren verdeeld over een aantal workshops en bij zo’n workshop zaten dan weer veel minder vrouwen, waardoor dat wel te doen was. Ik had gekozen voor The Power of blogs en The Power of You. Het was echt allemaal in het Nederlands, dus waarom die Engelstalige titels erbij moesten weet ik kook niet…
We waren in groepen en dan weer in subgroepjes verdeeld, in ieder geval kwam het zo uit dat bij iedere workshop vrouwen zaten en dat bij de lezingen ook genoeg stoelen stonden voor de grote groepen. Stel je voor dat bij zo’n lezing 350 dames zaten, het leken er veel meer. O ja, er was ook nog een hond. Heel raar, want normaal gesproken gebeurd zoiets niet. Een buurvrouw die de hond ook zag, zei tegen mij dat ze dat eigenlijk niet vond kunnen. En ik ben het met haar eens. Als het een hulphond is, dan is het wat anders, maar dan nog vind ik dat er rekening gehouden moet worden met de andere deelnemers. Ik ben bijvoorbeeld allergisch voor honden. Ik bleef wel uit de buurt, maar we hadden toch een gezamenlijke workshop. Gelukkig was het daar heel erg schoon (in Seats2Meet te Maarssen), zodat ik nergens last van had. Maar stel je nou voor dat iemand een panische angst voor honden heeft? Die vermaakt zich daar dan niet echt. Ik zei tegen mijn buurvrouw dat iedereen op die manier wel een huisdier mee kan nemen, stel je voor dat anderen met een konijn of een boa-constrictor aan komen zetten? Of met een struisvogel of een kangoeroe? Het moet niet gekker worden. Ik gun het die vrouw echt van harte, maar ik begrijp niet dat het toegestaan wordt.

Het was wel bijzonder om heel veel onbekende vrouwen tegen te komen die je nog nooit gezien hebt, maar die daar wel even bloot leggen wat ze graag willen en jou commentaar laten geven. Het was toch flink persoonlijk wat ze te melden hadden!
Maar het is ook wel goed om te horen wat andere mensen aan jou zien, wat voor indruk je maakt. Het meest bijzonder was het tekstje in het boek ‘Vrouwenpower’ dat ik van de schrijfster Christine Pannenbakker kreeg (ik kocht het boek uiteraard). Zonder dat ik een woord met haar wisselde, schreef ze zo ‘ Lieve Joke’ bovenaan, hoewel ik dat raadsel snel ontmantelde: ik had een badge op met mijn naam…
Ze schreef dat ik een erg lieve, mooie en warme uitstraling heb. ‘Dat is vrouwenpower – kracht in zachtheid’. Zo, nou heb je het ook eens gehoord van een ander, zou mijn familie zeggen.