Joke Heikens tekst freelance journalist

• 
• 
• 

Dieet | 28.10.2010

Waarom doe ik dat toch? Nu moet ik me min of meer verplicht door een boek over diëten heen worstelen. Okee, nee, het is geen echt dieetboek, maar het gaat over wat gezond eten is voor kinderen. Ik ga daar een artikel over schrijven. Heel leuk, maar ik ben niet zo’n gezonde eter, in tegendeel. Ik ben dol op chips, drop en vlees. Wat juist niet goed is volgens dit boek. Ik wil helemaal niet op dieet. Ik heb meer een Rubens-figuur, het zij zo. Mijn vader was ook meer van de voluptueuze mensheid, van hem heb ik het waarschijnlijk geërfd. Eten was zo ongeveer de grootste liefde van mijn vader. Toen hij kanker kreeg en na zijn eerste chemokuur een verandering van smaak had en hij geen hachee meer lustte, was voor hem de lol van het leven er snel af. Ik denk dat dat een van de oorzaken is dat hij binnen vijf maanden overleed.
Er zijn zoveel dingen slecht…
Wat mij wel vrolijk stemt is dat je veel thee mag drinken. Dat doe ik namelijk ook.
Mijn moeder was er heel goed in om me schuldgevoelens aan te praten, dit boek is een goede test voor mij om me geen schuld aan te laten praten. Ik ga gewoon dat artikel schrijven, ik ga ouders vertellen wat goed is voor hun kinderen en ik ga lekker verder leven. Mijn vader is 72 jaar geworden, wij (zijn kinderen) hadden nooit gedacht dat hij zo oud zou worden met zijn overgewicht en zijn andere mankementen. Wij hadden gedacht dat onze moeder met haar keurige gewicht, nooit ziek zijn en gezond eten hem makkelijk zou overleven. Maar nee, zij werd slechts 63 jaar…
Je weet het nooit in het leven, er zijn geen garanties voor morgen!