Joke Heikens tekst freelance journalist

• 
• 
• 

Coachen | 23.11.2010

Zeker sinds ik zelf gebruik maakte van een coach, heb ik er weleens over na gedacht om zelf coach te worden. Het lastigste vind ik echter mijn eigen antipathie tegen coaches. Op netwerkevenementen kom ik zoveel coaches tegen, dat ik me bijna niet voor kan stellen dat er mensen zijn die ‘normaal’ werken. Het lijkt wel alsof er voor iedere arbeiders minstens drie coaches zijn. Wat hebben die coaches dan te doen? Hoe kun je overal verstand van hebben? Ik heb gekozen voor een coach die ook journalist is en die dezelfde normen en waarden heeft. Daarnaast wist ik dat zij haar sporen in het journalistieke vak al verdiend had. Ik sta wat huiverig tegenover coaches. Zeker nadat ik een workshop Elevator Pitch gedaan heb bij een coach, die mij niet goed bevallen is. De workshop dan, over haar coachings vaardigheden kan ik niets zeggen. Mijn Elevator Pitch is er in ieder geval niet beter op geworden, ik ben eerder meer verward geraakt. Uiteindelijk doet dat er ook niet zoveel toe, het gaat erom of je je werk goed doet, want dat is je reclame.
Ik schrijf regelmatig blogs en van de week zat ik op Twitter met een Twitterkennis te praten die nogal tegen het bloggen aanhikte. Waar moest ze dan over schrijven, ze wilde het graag zakelijk houden, maar ook wat persoonlijk erbij en ze had geen idee hoe ze dat aan moest pakken. Daarbij had ze aangeboden om een gastblog te schrijven, de druk was er dus wel degelijk.
Ik legde uit hoe ik dat doe en raadde aan om ‘gewoon te gaan schrijven’. Het hoeft namelijk niet de beste blog ooit te worden. Een blog is ook geen artikel, die druk heb je niet. Je hoeft er geen interviews voor af te nemen, zelfs geen research te doen.
Maar ze had overal een antwoord op, alles weerlegde ze met rationele argumenten. Ik werd er nogal moedeloos van. Ik probeerde haar te vertellen dat een blog niet rationeel is en dat je een blog kan gebruiken om je menselijke kant te laten zien, maar ook om dingen te vertellen die mensen anders niet weten (zoals ik met mijn blog over radio-maken heb gedaan). Toen ik het op wilde geven en wilde zeggen dat ik duidelijk een slechte coach ben, kwam er een algemene tweet van haar binnen waarin ze schreef dat ze heel wat aan mijn coaching had gehad en dat ze in de tussentijd vier (!!) blogs had geschreven. Goh? Dat had ik nou ook weer niet gedacht.
Ondanks mijn hopeloosheid had ik toch de juiste snaar bij haar geraakt.