Joke Heikens tekst freelance journalist

• 
• 
• 

Ik ben slechts de boodschapper | 30.12.2010

Deze week (misschien ligt dat aan de periode van het jaar met kerst en oud-en-nieuw) heb ik te maken met veel onfatsoenlijke mensen. Aan de andere kant ben ik bang dat dit gewoon een trend is, dat het heel normaal is om onbeschoft te zijn.
Voor een klant doe ik telefonische interviews en ik schrijf dan een artikel over het bedrijf dat ik belde. Als die klant afspraken maakt met zijn klanten waar hij niet aan kan voldoen, krijg ik dat op mijn bord van dat bedrijf, terwijl ik alleen de boodschapper ben. Ik kan helemaal niets doen aan beloftes die door de uitgeverij gedaan zijn. En de bedrijven die dan zeggen dat ze niet meer mee willen werken; zo werkt het niet. Zo zit de wereld niet in elkaar.
Het lijkt wel alsof deze bedrijven verwachten dat degene die de verkoop doet, ook het interview doet en het artikel schrijft. Maar nee, net zoals bij hun eigen bedrijf niemand alles doet, is dat ook zo bij uitgeverijen. En om dan de klachten op de journalist af te reageren, dat lijkt mij niet verstandig. Daar heb je namelijk helemaal niets aan, je doet eerder je bedrijf schade. Mocht ik ooit weer zo’n bedrijf tegenkomen in een andere setting, dan ben ik dit voorval waarschijnlijk nog niet vergeten!
Onbeschoftheid is blijkbaar een maatschappelijk geaccepteerd iets, maar ik doe daar niet aan mee. Ik vind het ook niet normaal. Mensen die hun werk doen, moet je ook gewoon hun werk laten doen. Dat geldt voor agenten, ambulancemedewerkers, taxichauffeurs en journalisten. Voor iedereen dus. Ik doe gewoon mijn werk en als je het ergens niet mee eens bent, benader dan diegene met wie je een afspraak had gemaakt en reageer dat op de juiste persoon af. Ik ben slechts de boodschapper, meer niet. Leven en laten leven, zo heette mijn biologieboek op school. Als dat nou eens het motto wordt voor heel Nederland in 2011, dan wordt de wereld er wat aangenamer op.