Joke Heikens tekst freelance journalist

• 
• 
• 

Het totaalplaatje | 10.02.2011

Als ondernemer moet je het zelf doen, vooral als eenpitter. Dan ben je zowel de afdeling productie, acquisitie, inkoop, verkoop en wat niet meer. Dat moet je maar net allemaal kunnen. Het gaat om jou als ondernemer om het totaalplaatje. En soms zit dat plaatje mee.

Vorige week belde ik iemand op waar ik ooit een offerte aan had uitgebracht en waar ik geen reactie op had gekregen. Ik vind dat vrij onbeschoft, je doet toch moeite als freelancer om te reageren. In dit geval nodigde hij me meteen uit voor een gesprek, hij had net een tekstschrijver nodig. Die offerte had ik echt al een half jaar geleden ofzo uitgebracht, dus dat hij net nu een schrijver nodig had, dat verbaasde mij. Maar goed, ik maakte een afspraak met hem. Gezien de oplichting die ik ruim een jaar geleden meemaakte, was ik wel wat huiverig, vooral omdat ik nogal een eind moest reizen. Dat kost erg veel tijd en ik heb al eerder afspraken gemaakt die ik achteraf beter over de telefoon had kunnen voeren. Die mensen begrepen niet dat een tekstschrijver geld kost, dat je moet betalen voor diensten van een schrijver. Dan ben ik snel klaar.

Op de dag van de afspraak was ik ziek. Dat kwam heel vervelend uit, maar het was niet anders. Ik belde hem af en ik zei dat ik binnenkort, als ik me weer beter voelde, wel alvast wat voor hem kon doen. Tja, als ondernemer wil je toch zeker weten dat afspraken worden nagekomen en dat je je geld krijgt. En eerlijk gezegd hoorde ik aan zijn stem en zijn accent dat hij uit een Afrikaans land afkomstig moest zijn. Helaas is dat ook niet een voordeel. Maar in dit geval bleek dat het wel te zijn.

Ik heb inderdaad alvast een klus voor hem gedaan, hij betaalde razend snel! Dat kan dus ook. Omdat hij graag meer teksten wilde voor zijn website, leek het mij een goed idee om af te spreken. Dat vond hij dus ook! Soms kan ik hem niet helemaal goed verstaan over de telefoon en soms begrijpen we elkaar gewoon niet! Face-to-face leek me beter. En dan liever halverwege. Dat snapte hij en daar was hij toe bereid, gelukkig.

Tijdens het gesprek gisteren vroeg hij mij hoe het toch kon dat ik hem begreep. Hij had eerder problemen gehad met mensen die hem niet konden volgen. Ik legde uit dat ik ooit Nederlandse les gegeven heb op een asielzoekerscentrum en dat ik twee zussen heb die een voorkeur voor import-Nederlanders uit Afrika heb. Ik ben het wel gewend om met deze mensen te praten. Daarbij ben ik tweetalig (Fries en Nederlands), dat zal ook wel helpen. Dat ik kan praten met mensen die oorspronkelijk uit Afrika komen, heeft me dus een nieuwe klant opgeleverd. Het leven is bijzonder!