Joke Heikens tekst freelance journalist

• 
• 
• 

Meertalig interviewen | 01.03.2011

Kijk, ik ben Nederlandse, dat is gewoon duidelijk. Maar ik ben wel geboren en getogen in Friesland, die taal spreek ik ook vloeiend. Daarbij heb ik nog wel wat opleiding gehad en spreek ik vrij goed Engels. Op een vakantie in Griekenland jaren geleden, zat ik op een boot met allemaal Duitsers, ook toen redde ik me prima. Maar een interview in het Engels voeren met een Duitser, dat is wel een vak apart. Helemaal wanneer dat ook nog over technische dingen rond ben kan ik alleen maar boten en zeilen gaat. Vraag maar eens in het Engels hoe het kan dat een zeil dat tussen twee masten zit gespannen, nog met de wind mee gaat draaien? Heeft dat wel een giek? Eehm, wat is een giek in het Engels?

Nee, ik val hopeloos door de mand als ik a la minute een interview in het Engels moet doen. Dan zit ik met ‘my mouth full of teeth’ en kan ik alleen maar bedenken hoe dat woord in het Duits of Frans is. Net alsof mijn Duits of Frans goed is, nee dus. Maar ik haal de talen door elkaar, net als de namen van mijn drie dochters als ik niet goed oplet.

De andere kant van het verhaal is ook mogelijk. Van de week was ik in het midden van het land voor een interview met twee mannen. Toen ik bij hen aan tafel kwam zitten, spraken zij erover dat ze beide Fries waren. Een van de twee wist wel dat ik dat ook ben, maar die kwam er bijna niet tussen. Uiteindelijk draaiden ze zich naar mij en toen zei ik dat we best in het Fries verder konden gaan. De beide heren keken mij toch wat twijfelachtig aan, zo van ‘Ja, dat zeg je nou wel, maar versta je ons echt? Daar geloven wij niets van’. Maar de ene begon toch in het Fries en toen ik daar op antwoordde keken ze mij nog een keer verbaasd aan: ‘Ze kan het echt!’

Het gesprek ging eerst over waar uit Friesland we dan vandaan komen, toen bleek een van de twee uit de Wouden te komen en ik ook! De andere ging meteen in de verdediging dat zijn hele familie ook uit de Wouden komt. En ik vond het allang bijzonder om in Zuid Holland, bijna Brabant gezellig in mijn moedertaal te zitten kletsen! Aantekeningen maakte ik wel in het Nederlands, dat was ook geen probleem. Toen ik de ene meneer de volgende dag weer belde om foto’s en ander beeldmateriaal, sprak ik weer Fries. En weer was het even stil en moest hij omschakelen.

Toen ik na dat gesprek de vergaderzaal verliet en op zoek ging naar de uitgang, stond ik nog in de Fries-modus. Degene die me vroeg of ik iets wilde vragen, vroeg ik bijna in het Fries naar de uitgang… Ik hield me nog net in en bracht het in ABN uit.