Joke Heikens tekst freelance journalist

• 
• 
• 

Lasavond | 05.04.2011

Vorige week was ik voor een redelijk nieuwe klant op excursie naar een avond over lassen. Ja, je doet wat al freelancer en je komt op vreemde plekken. Als ik over aluminium en roestvaststaal wil schrijven, moet ik er uiteraard ook wat vanaf weten. Toen ik een contactpersoon belde voor informatie over deze avond over geautomatiseerd lassen, nodigde hij me uit om te komen kijken. Ook de redactie was enthousiast toen ik vertelde dat ik ging!

Door mijn werk in de sportwereld, ben ik wel gewend om een van de weinige vrouwen te zijn in een mannenwereld. Ik ben zelfs gewend om gevraagd te worden wiens vriendin ik ben als ik in een bestuurskamer van een voetbalclub zit. Maar deze lasavond overtrof al mijn verwachtingen. Ik was echt de ENIGE vrouw die kwam kijken.

Ik was de voordeur amper door, toen ik mijn naam al hoorde. ‘Ha Joke’. Huh? ‘Ja, jij moet Joke wel zijn, je bent de enige vrouw op de lijst.’ Ja, nou ja, dat ben ik inderdaad. Achter de balie stonden twee dames, bij de koffie en de thee stond ook een dame. Wat rolbevestigend… De dames achter de balie verzekerden mij ervan dat er echt wel vrouwelijke lassers zijn en dat ‘die vaak beter zijn dan mannen, want ze zijn secuurder’. Dat is fijn om te horen, maar mij lieten ze even helemaal in de steek. Ik kreeg meteen een plastic tas vol materialen aangereikt, waarin onder meer een sleutelhanger, een pak kaarten, reclamefolders en een exemplaar van mijn eigen blad zaten. Als je ergens komt waar het over een onderwerp gaat waar jij geen verstand van hebt, kun je nooit genoeg informatie krijgen.

Terwijl ik daar in de zaal(tje) zat te wachten tot de avond losbarstte, bedacht ik dat het handig zou zijn om ook opnames te maken van wat er daar verteld werd. Vooral voor de vaktermen, die alle lezers kennen, maar ik niet. Gelukkig had ik net ontdekt dat op mijn mobieltje een optie zit voor geluidsopnamen, daar maakte ik gebruik van. Helaas kon er niet meer op mijn mobiel toen de derde (of vierde? Ergens raakte ik de tel kwijt) spreker bezig was. Ik heb wel het hele verhaal van een ernstig geschoolde meneer opgenomen die in vliegende vaart langs allerlei kenmerken ging en voortdurend jargon uitsloeg. Dat kan ik nog eens na luisteren.

Het vervelende van de avond was dat de buitendeur halverwege opengezet werd. Ik was al niet topfit, maar om direct in het verlengde van de deur te zitten, nee, dat is ook niet goed. Gelukkig kwam een breedgeschouderde meneer in pak naast mij zitten na de pauze, maar ik ben toch ziek geworden. Met nog een verjaardag van mijn jongste dochter die 3 jaar werd, had ik dit weekend ook niet echt tijd om uit te zieken. Met Hot Coldrix (vitamine C met een dubbele dosis paracetamol) krijg ik mezelf wel weer op de been. Ik wil deze week het verhaal schrijven over de lasavond!

En nee, ik heb (gelukkig!) niet de lashelm gewonnen die verloot werd en ik heb ook geen foto's gemaakt, ook niet van mezelf in actie, want ik heb helemaal niet gelast... ;-)