Joke Heikens tekst freelance journalist

• 
• 
• 

Homo | 03.05.2011

Met twee barbiehuizen, veel barbies en maar een man, nee, dat was niet ideaal voor mijn dochters. Vorige week op Koninginnedag trokken we dan ook naar een markt op zoek naar uitbreiding van de Barbie-familie. Halverwege de markt zagen we ze liggen: drie mannen op een rijtje en ze zagen er ook nog appetijtelijk uit. Meenemen die handel. Wisten wij veel...

Nadat we de rest van de markt afgewerkt hadden en nog wat speelgoed gescoord hadden, waaronder meer meubels voor in de barbiehuizen van Peuter en haar Grote Zus en nog een barbieman, gingen we naar huis. Peuter ging meteen met de barbies aan de slag en voor wij het wisten stonden twee babiemannen te zoenen! Ja zeg, we hadden geen homo’s besteld! Hebben we eindelijk mannen in huis voor de vele vrouwelijke barbies, gaan ze met elkaar staan zoenen en knuffelen!

Inmiddels heeft Peuter ze tot bi gepromoveerd (of gedegradeerd, maar net hoe je het wilt zien). De mannen liggen nu samen met een vrouw naakt op de grond van de slaapkamer. Mijn moeder had een vreselijke hekel aan naakte barbies, ook aan naakte mensen geloof ik waardoor wij als kinderen zoveel mogelijk in ons blootje liepen. Ik zie met mijn derde kind dat het een fase is waar alle kinderen doorheen gaan; die kleren moeten uit. Niet alleen voor in bad of in het zwembad, nee, ze zitten poedelnaakt in de auto of op de bank koffie te drinken. Dan hebben andere mensen ook wat te bekijken, he.

Als Puber hier is, kleedt zij het hele spul weer netjes aan en richt ze ook de huizen leuk in. Papa of ik kunnen die huizen wel leuk inrichten, maar dat houdt geen stand, maar als Puber het doet, dan is het heilig. Probeer kinderen maar eens te begrijpen.

Wij blijven zitten met homofiele barbies die niets willen weten van de prachtige vrouwen die toch regelmatig in hun blootje voorbij komen. De kinderwereld is zo anders dan de gewone wereld…