Hoeveel energie moet je eigenlijk steken in het binnenhalen van een opdracht? En hoeveel energie stop je in werk voor een klant, terwijl het gevoel blijft dat je het nooit goed genoeg doet? Dat zijn vragen die regelmatig door mijn hoofd gaan. Zeker in een tijd waarin opdrachten niet meer voor het oprapen liggen. Maar ergens moet er een grens zijn.
De realiteit van vandaag is dat er veel freelancers zijn en relatief weinig goede opdrachten. Dat zorgt ervoor dat sommige opdrachtgevers denken dat alles kan: lage tarieven, vage briefings, slechte of late communicatie en steeds veranderende verwachtingen. Natuurlijk hoort flexibiliteit bij freelancen, maar structureel slecht betalen en slecht communiceren steken er met kop en schouders bovenuit.
In de loop der jaren heb ik een persoonlijke grens ontwikkeld. Geen harde regel op papier, maar een duidelijke gevoelsmatige grens. Als een klant daaroverheen gaat, dan houdt het voor mij op. Niet omdat ik snel opgeef—integendeel. Ik ga door totdat ik zeker weet dat ik alles heb gedaan wat binnen mijn invloed lag. Dat betekent soms ook dat je achterblijft met een kater: veel tijd, energie en inzet, zonder het resultaat waarop je hoopte.
Wat doe je dan? Dan veeg ik mijn voeten, schud ik het stof van me af en ga ik verder. Dat kost soms moeite en ja, af en toe hoort daar ook gewoon een baaldag bij. Maar zonder doorzettingsvermogen had ik nooit gestaan waar ik nu sta.
Ik probeer altijd naar het grotere geheel te kijken. Naar alles wat ik al heb opgebouwd, maar ook naar wat er nog kan komen. Sommige opdrachten zijn het waard om extra energie in te steken, bijvoorbeeld omdat ze op de lange termijn nieuwe klanten of stabiele inkomsten opleveren. Of omdat het gaat om een samenwerking of publicatie waar ik graag mijn naam aan verbind.
Daarbij houd ik voor mezelf altijd de drie P’s aan: Poen, Pret en Prestige. Hoe hoger een opdracht scoort op deze punten, hoe meer energie ik bereid ben erin te steken. Scoort een opdracht op minimaal twee van de drie? Dan is het de moeite waard. Door die grenzen voor mezelf helder te houden, blijft dit werk niet alleen haalbaar, maar vooral ook leuk.
Reactie plaatsen
Reacties