Marlene (64) groeide op in een dorp voor uit huis geplaatste kinderen: ‘Mensen zeiden letterlijk dat wij nooit een diploma zouden halen.’
“Op school was ik ‘dat kind van de stichting’. Sommige leraren zeiden dat letterlijk. ‘Jullie zijn moeilijk opvoedbaar, jullie halen nooit een diploma’, zeiden ze dan tegen mij en andere kinderen die door een uithuisplaatsing in jeugddorp De Glind terecht waren gekomen. Er waren lage verwachtingen van ons, de pleegkinderen. Dat stempel merkte ik overal. Onze opleidingsmogelijkheden lagen eigenlijk al vast: jongens gingen naar de technische school, meisjes naar de huishoudschool. Ik wilde dat helemaal niet. Nog voor ik kon laten zien wat ik in me had, was er al over mij beslist. Als kind voelde ik al: ik word niet gezien om wie ik ben, maar om waar ik vandaan kom. Het maakte me boos, maar gaf me ook de drang om te laten zien dat het anders kon.”
Jeugddorp De Glind
“Ik was 12 jaar oud toen ik in jeugddorp De Glind terechtkwam. Tot die tijd woonde ik gewoon thuis, maar dat ging niet langer. Mijn vader, een oud KNIL-militair die PTSS had opgelopen in de oorlog in Indonesië, kon heel opvliegerig zijn. Hij had veel meegemaakt, maar sprak daar niet over en was een bom die op uitbarsten stond. De kleinste aanleiding, drukte of harde geluiden, kon genoeg zijn om hem uit zijn slof te ... Lees verder