Ik ben zelden op zoek naar een verhaal. Ik ben vooral nieuwsgierig.
Die nieuwsgierigheid brengt me op plekken waar ik niet per se iets te halen heb. Bijeenkomsten, gesprekken, lezingen, achter de schermen bij organisaties. En daar begint het.
Ik stel vragen die niet altijd meteen ergens naartoe hoeven. Niet omdat ik ongericht werk, maar omdat ik wil begrijpen wat er speelt. Wat mensen bezighoudt, waar ze tegenaan lopen, wat ze vanzelfsprekend zijn gaan vinden.
Nieuwsgierigheid betekent voor mij ook dat ik niet tevreden ben met het makkelijke antwoord. Doorvragen, terugvragen, soms even laten rusten. Niet alles hoeft direct een verhaal te worden om waardevol te zijn.
In de loop der jaren heb ik gemerkt dat juist die open houding maakt dat mensen meer laten zien dan ze van plan waren. Niet omdat ze iets willen verkopen of uitleggen, maar omdat er ruimte ontstaat. Ruimte om te twijfelen, om te nuanceren, om iets hardop te denken.
Dat geldt net zo goed voor gesloten omgevingen. Dichte deuren zijn vaak interessant, niet omdat ze per se open moeten, maar omdat ze iets zeggen. Over gevoeligheid, over belangen, over wat nog niet klaar is om verteld te worden.
Als journalist hoef ik niet overal binnen te komen. Ik hoef ook niet overal iets van te vinden. Wat ik wel wil, is begrijpen waarom iets is zoals het is.
Die manier van kijken helpt me om onderwerpen met elkaar te verbinden. Techniek staat nooit op zichzelf. Medische ontwikkelingen raken altijd aan mensen. Persoonlijke verhalen bestaan niet los van systemen, beleid of context.
Door die lijnen te kruisen ontstaan verhalen die verder gaan dan één invalshoek. Niet sneller, niet eenvoudiger, maar wel rijker.
Nieuwsgierigheid is geen methode en geen truc. Het is een houding. En misschien wel de reden dat ik dit werk al zo lang met plezier doe.
Voor opdrachtgevers betekent dat dat ik niet alleen uitvoer wat er gevraagd wordt, maar meeneem wat ik onderweg zie, hoor en begrijp. Altijd binnen duidelijke afspraken, maar met open ogen.
Voor wie zelf schrijft of werkt met verhalen, heb ik veel van die observaties opgeschreven. Niet als tips, maar als reflecties op het vak. Mijn e-books zijn daar een uitvloeisel van, voor wie zich daarin wil verdiepen.
Sommige deuren blijven dicht. Maar als je goed kijkt, gebeurt er vaak meer dan je denkt.
Reactie plaatsen
Reacties