Een paar jaar geleden zag ik in een groep voor longcovidpatiënten een bericht van een vrouw die een boek schreef over haar man.
Hij had ernstig covid gehad, lag in het ziekenhuis en was daar opgegeven. Haar broer werkte in een ziekenhuis in Duitsland, waar artsen nog wél mogelijkheden zagen. De man werd overgebracht en overleefde.
Dat verhaal bleef hangen.
Ik schreef er een artikel over voor een weekblad, vanuit het persoonlijke perspectief: wat maak je mee als partner, hoe voelt het als hoop op de ene plek verdwijnt en op de andere weer ontstaat? En hoe is het om na maanden coma, weer wakker te worden, te horen dat je in Duitsland hebt gelegen, maar dat heb je niet meegemaakt? Je kinderen zijn een stuk groter geworden, je hebt van alles gemist.
Hetzelfde verhaal gebruikte ik voor een medisch vakblad, maar met een heel andere invalshoek. Niet het persoonlijke, maar de vraag: waarom kon deze patiënt in Nederland niet verder behandeld worden en in Duitsland wel? Wat zegt dat over verschillen in medische keuzes, protocollen en mogelijkheden?
Eén gebeurtenis. Twee artikelen. Twee totaal verschillende lezers.
En nu, jaren later, is deze man alsnog overleden. Mogelijk spreek ik zijn vrouw opnieuw, dit keer voor een persoonlijk verhaal over hoe zij deze hele periode heeft ervaren.
Wat dit voor mij zo duidelijk maakt, is dat mijn opdrachtgevers misschien verschillend lijken, maar in de kern hetzelfde vragen.
Ze willen begrijpen wat er speelt.
Het weekblad vanuit menselijk perspectief.
Het medisch vakblad vanuit inhoud en context.
Straks misschien weer vanuit verwerking en beleving.
Mijn manier van kijken verandert niet. Alleen de invalshoek verschuift, afhankelijk van wie het verhaal leest.
Dat is ook waarom ik het zo prettig vind om voor verschillende soorten opdrachtgevers te werken. Niet omdat de onderwerpen zo uiteenlopen, maar omdat hetzelfde verhaal vanuit meerdere kanten bekeken kan worden.
Werk je aan een onderwerp dat zowel een menselijke als een inhoudelijke kant heeft, dan denk ik graag mee over de juiste invalshoek.
Over dat schakelen tussen perspectieven schrijf ik ook los van mijn opdrachten. In mijn e-books ga ik daar verder op in, vanuit de praktijk.